Ég hata...

...ókurteist fólk. Þið vitið svona fólk sem kemur alltaf í sömu sjoppu og maður sjálfur er í og riðst kannski fram í röðinni og nöldrar svo við litlu 16 ára stelpuna, sem er að vinna í sjoppunni, um hvað allt sé dýrt, eins og það sé eitthvað henni að kenna. Það er ekkert venjulega óþolandi. Ætli svona fólki finnist allir vera að reyna að gera eitthvað á þeirra hlut. Og af hverju hittir maður alltaf svona fólk í bíó eða þegar maður er að kaupa ís. Aldrei ætla ég að kaupa mér ís í bíó.

...að það sé alltaf verið að spila sömu lögin í útvarpinu. 9 million bicycles lagið er gott dæmi um útvarpsnauðgun um þessar mundir og er það einmitt svona lag sem útvarsmönnum finnst sniðugt að spila á hverjum klukkutíma. Það er kannski ekkert skrítið að sumt fólk sé megapirrað og taki það út á þessum 16 ára búðarstelpum sem eiga það ekki skilið.

...Coke-light auglýsinguna með helíum röddinni sem syngur ömurlega mónótónískt stef eftir að búið er að fræða mann um að Coke-light sé málið. En ég man eftir þessari auglýsingu. Kannski er þá tilgangnum náð. Kannski er búið að innprenta í mig að ég þurfi að kaupa Coke-light. "Var það eitthvað fleira" spyr 16 ára afgreiðslustúlkan í sjoppunni og ég segi án þess að hugsa: "Já, 7 lítra af Coke-light, takk". Ég segi takk af því að ég vil vera kurteis til að bæta stelpunni fyrir það hvað kúnninn á undan mér var leiðinlegur og endurvekja traust hennar til manngæsku og umburðarlyndis. Svo drekk ég Coke-light í sólinni og brosi með hvítum tönnum hamingjubrosi, og chilla með hinu fólkinu í auglýsingalandi. Þar er enginn pirraður.

Lag dagsins er: "My guitar wants to Kill your Mama" með Frank Zappa.

Fyrsta bloggið mitt...

Já, min damer und meine herrer. Þetta er fyrsta blogg míns eigins lífs! Hlakkar ekkert smá til þegar allir fara að segja mér hvað ég sé skemmtilegur og svo eignast ég náttúrulega fullt af nýjum vinum og kynnist fólki á netinu allstaðar af úr heiminum. Mig dreymdi í nótt að ég væri í London og það komu geimverur sem fóru að rústa öllu og drepa með geislabyssum. Kannski ætti ég ekki að hlusta meira á War of the Worlds en það er mesta snilldar plata sem ég hef uppgvötað síðan ég uppgvötaði síðustu snilldarplötu um daginn sem var The Pros and Cons of Hitchhiking með Roger Waters. Eric Clapton á gítar og rosa Wall fílingur í gangi.

Hlakkar til að sjá Elvis showið á morgun en ég er að fara að spila í einmitt því showi eftir áramótaskaupið. Gaman að því...

Að lokum ætla ég að koma með lag dagsins en það er: Úti er alltaf að snjóa með Sniglabandinu, af því að það er að snjóa einmitt núna, sem er ekki gott af því þá breytist ég í innipúka dauðans og fer að horfa á geimmyndir og fæ martraðir...